அங்கே சூரியன் உதிக்கின்றது…

நான் எப்படி சூரியன் உதிக்கின்றது என்று சொல்கிறேன் –
ஒரு நேரத்தில் ஒரு இழையென –
தேவலாய கோபுரத்தில் ஊதாநிற கல் போல ஒளி மிதக்கின்றது –
செய்தி அணில்களை போல ஓடுகின்றது –
மலைகள் தங்களின் குல்லாய்களை கழட்டுகின்றன –
கீச்சான்கள் பாடத்தொடங்குகின்றன –
பின் நான் மெதுவாக எனக்குள் சொல்லிக்கொள்கிறேன் –
‘ஆம், அது சூரியனாய் தான் இருக்க வேண்டும்’

ஆனால் அது மறைவதை பற்றி – எனக்கு தெரியாது –
ஊதநிற ஏணி போல தோன்றும் ஒன்றில்
மஞ்சள் நிற பையன்களும் பெண்களும்
அடுத்த பக்கத்தை அடையும் வரை –
தொடர்ந்து ஏறுகின்றனர்
ஒரு சாம்பல் நிற ஆசிரியர் –
பறவைகளை கூட்டுக்கு அனுப்பி –
மெதுவாக மாலைக்கான தடுப்புகளை வைக்கின்றார் –

— எமிலி டிக்கன்ஸன்

Source: https://www.emilydickinsonmuseum.org/ill-tell-you-how-the-sun-rose/

குறியீடுகளின் குறியீடு என்ன?

சில படங்கள் எப்போதும் மனதில் நின்றிருக்கும். சிறந்த படம் என்பதால் அல்ல. இன்னும் கொஞ்சம் சிறப்பாய் இருந்திருக்கலாமே என்பதால். முன்பு செல்வராகவனின் ஆயிரத்தில் ஒருவன் போல. இப்போது கர்ணனை போல.

படத்தை மூன்றாக பிரிக்கலாம். ஒன்று ஒரு ஊரின், மக்களின் வாழ்க்கை பதிவு. இரண்டு, தொன்மங்கள் குறியீடதாலாக. மூன்றாவதாக தீமையை அழிக்கும் எளிய கதாநாயகன் எனும் வழக்கமான தமிழ் சினிமாவாக. ஆனால் மூன்றும் ஒரே படமாக வருவதால், திரைக்கதை ஜவ்வாய் இழுக்கின்றது.

பொதுவாக பள்ளர், பறையர் சமூகத்தினர், 7ம் நூற்றாண்டுக்கு முன் பெளத்த மதத்தினராக சமூக படிநிலையில் உயர்ந்த இடத்தில் இருந்தார்கள் என்றும் இந்து மத மறுமலர்ச்சி காலகட்டத்தில் தாழ்த்தப்பட்டவர்களாக சோழர்களால் படியிறக்கப்பட்டார்கள் என்கிறார் அயோத்திதாசர். ஆக நவீன தலித் இலக்கியங்களில் குறியீட்டு ரீதியான இந்து மதம் மீதான விமர்சனம் புரிந்து கொள்ள தக்கது. இதில் இன்னொரு முக்கிய அம்சம், இந்து மத புராணங்களை மாற்று பார்வையில் மீட்டுருவாக்கம் செய்வது. புதிய இராமயணத்தில் இராவணன் தான் கதாநாயகன். இராமன் வில்லன்.

கர்ணனிலும் இதன் தொடர்ச்சியை காணலாம். இங்கே கதாநாயகன் கர்ணன். வில்லன் கண்ணன். மீனை குறிப்பார்த்து அடித்து வெல்வது அர்ஜூனன் அல்ல கர்ணன். மேலும் தலையில்லாத புத்தர் சிலை பழங்குடி பண்பாட்டு அம்சங்களான இறந்த பெண் குழந்தை கன்னி தெய்வமாக படம் நெடுக வருவது, கதாநாயகனின் ஆன்மாவை குறிக்கும் விதமான கழுதை என்று குறியீடுகளை சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

படம் கொடியங்குளம் சம்பவத்தின் அடிப்படையில் அமைந்தது. அந்த கிராமத்தினரில் பலர் வெளிநாடு சென்று சம்பாதித்து நல்ல நிலையில் இருந்தார்கள். காவல்துறை தாக்குதல் குறிப்பாக அந்த சொத்துக்களை நோக்கி தான் என பல அறிக்கைகளில் பதிவாகி இருக்கின்றது. நகைகளையும், பணத்தையும் காவலர்கள் எடுத்து சென்றார்கள் என்பது முக்கியமான குற்றச்சாட்டுகளில் ஒன்று. படத்தில் யானை/குதிரை வைத்திருக்கும் சமூகம் என வருவது அந்த செல்வத்தை குறித்தே என நினைக்கின்றேன். பஷீரின் ‘எங்கள் தாத்தாவுக்கு ஒரு யானை இருந்தது’ நினைவுகளில் வந்து செல்கின்றது. குறியீடுகளின் அடிப்படை அம்சம் அவை நாம் அறியாமல் நம் அடி மனதில் சென்று பதியும் என்பதே. ஆனால் அதிகப்படியான குறியீடுகள் எல்லாம் சேர்ந்து திகட்ட வைக்கின்றது.

படத்தின் முதன்மையான பேசு பெருள், சாதியை காரணமாக காட்டி ஒரு சாரருக்கு பேருந்து வசதி மறுக்கப்படுகின்றது என்பது. ஆதிக்க சாதியை சேர்ந்தவர்கள், கவனமாக இதை பார்த்துக்கொள்கிறார்கள். கெஞ்சல்களுக்கும் கோரிக்கை மனுக்களுக்கும் பிறகு நிறுத்தலேனா, நிறுத்துவோம் என மக்கள் இறங்கும் போது என்ன ஆகின்றது என்பது தான் படம். ஆனால், முதல் பாதியில் அங்கும் இங்கும் என அலைந்து திரிகின்றது. குறிப்பாக கதாநாயகி, அவர் வரும் காதல் பகுதிகள் போன்றவை தனியாக துருத்தி கொண்டிருக்கின்றன. அதே போல வழக்கமான சினிமாவாக தனியொருவனை நம்பி ஊர் இருப்பதும், அவன் வந்து வில்லனை கொன்று பழி தீர்பதுமாய் இருப்பதும் சற்றே ஏமாற்றம்.

கொடியங்குளம் சம்பவத்தில் பல அடுக்குகள் உண்டு. அங்கிருந்த பள்ளியில் கடைப்பிடிக்கப்பட்ட தீண்டாமையில் இருந்து, தேவர் சிலை அவமதிக்கப்பட்டது வரை. அந்த சம்பவத்தின் பின்ணனியில் உயர்சாதி தலைவர்கள், உயர் மட்ட அரசு அதிகாரிகள் என்று பலர் இருந்ததும் பின்னாட்களில் தெரிய வந்தது. ஆனால் படத்தில் ஒரு அதிகாரியின் ஆணவமாக மட்டும் சுருங்கி போனது, படத்தின் தாக்கத்தை குறைத்தாக படுகின்றது. பேருந்து வர விடாமல் தடுக்கும் உயர்சாதியினருக்கும் காவல் துறையினருக்கும் எந்த சம்மந்தமுமே இல்லை என்பது போல அமைந்திருப்பதும் திரைக்கதையின் குளறுபடியா, இல்லை அப்படித்தான் எழுதப்பட்டதா என்றும் தெரியவில்லை.

இந்திய அளவில் தலித்களின் வாழ்க்கையை பேசிய முக்கியமான படங்களில் ஒன்று மலையாளத்தில் வந்த கம்மாட்டிபாடம். அதன் ஆழத்தோடும், திரைக்கதையோடும் ஒப்பிட்டால் கர்ணன் எவ்வளவு மேலோட்டமானது என்று தெரியும். இதை தமிழ் சினிமா சூழலில் வைத்து புரிந்து கொள்வது எளிது தான். தனுஷ் படத்திற்கு எந்த அளவிற்கு உழைப்பை தந்திருக்கின்றாரோ, அதே அளவு பலவீனத்தை சேர்த்திருக்கின்றார். ஹீரோயிச காட்சிகள், காதல் காட்சிகள் போன்றவை அவரின் ரசிகர்களை மனதில் வைத்து சேர்த்ததாக கொள்ளலாம்.

அதே போல திரைக்கதையும், எடிட்டிங்கும் இன்னும் சற்று சிறப்பாக இருந்திருக்கலமோ என்று தோன்றுகின்றது. பல இடங்களில் விரிவாக சொல்லப்படும் சம்பவங்கள் அப்படியே விடப்பட்டு அலைந்து கொண்டிருக்கின்றது. தனுஷின் தந்தை மேல் வரும் இறந்த தங்கை, தன் சிறுவாட்டை காண்பித்துக்கொடுக்கிறாள். ஆனால் அதன் பின் தூரத்தில் இருந்து பார்ப்பதோடு சரி. மீண்டும் தந்தை மேல் வந்து அண்ணனுக்கு ஆணையிடுவது போல் இருந்திருந்தால் சிறப்பாய் இருந்திருக்கும். இன்னொன்று வாள். தனுஷின் அம்மா அதை போய் மறுபடி குளத்தில் தூக்கி போட்டுவிட்டு வர அடுத்த காட்சியிலேயே தனுஷ் போய் அதை எடுத்து வருகிறார். இயக்குனர் என்ன சொல்ல வருகின்றார் என்பது அவருக்கே வெளிச்சம். அதே போல பெருமாளின் கருடன் ஏழைகளின் கோழிக்குஞ்சை தூக்கி செல்கிறார். உன்னை கேக்க ஒருத்தன் வருவான் என்கிறார் ஏழை கிழவி. தனுஷ் வருகிறார் தான் ஆனால் குறியீட்டு ரீதியாக அந்த முடிவு சொல்லப்படவில்லை.

இத்தனை குறைகளை தாண்டியும் தமிழில் இது ஒரு முக்கியமான திரைப்படம். 90களில் திருப்பி அடிப்போம் என தலித் மக்கள் தங்கள் குரலை உயர்த்திய ஒரு வரலாற்றின் ஒரு துண்டு இந்த படம். இங்கே கோபம் கொண்டு பரியேறும் கதாநாயகனை தான் பதினைந்து வருடம் கழித்து இன்னொருவன் பெயராக கொண்டு சட்டம் படிக்க செல்கிறான். அந்த நாட்களைய திருமாவளவின் பேச்சை கர்ணனின் குரலாக கொண்டால், இன்றைய திருமாவின் அரசியலை பரியேறும் பெருமாளின் குரலாக காணலாம். ஆனால் இன்னும் தராசு சமநிலைக்கு வரவில்லை என்பது தான் அடிக்கோடிட்டப்பட வேண்டிய விஷயம்.

முதலில் சொன்னது போல, மிகச்சிறப்பாய் வந்திருக்கவேண்டியது, ஆனால் ஒரு புறம் இயக்குனர் கவித்துவாய் குறியீடாய் சொல்ல வந்த விசயங்களும், இன்னொரு புறம் வழக்கமான தமிழ் சினிமாவுக்கான காட்சிகளும், இன்னொரு நன்றாக வந்திருக்க வேண்டிய படமாக கர்ணனையாக்குகின்றன.

தொன்னூற்றி ஐந்தா, தொன்னூற்றி ஏழா?

கர்ணன் படம் இன்னும் பார்க்கவில்லை. ஆனால், 95ல் நடந்த கொடியங்குளம் வன்முறையை 97ஆக காட்டி திமுக மீது அவதூறு பரப்புகிறார் மாரி செல்வராஜ் என்ற குற்றச்சாட்டை தொடர்ந்து அது பற்றி படித்த போது கிடைத்த தகவல்களை இங்கு தொகுக்கிறேன்.

Image Courtesy: www.newsclick.in

90களில் தென் மாவட்டங்களில் சாதிக்கலவரம் என்பது அன்றாடம். இதை 80களில் வலுப்பெற தொடங்கிய தலித் அரசியலோடு இணைத்து பார்க்கலாம். அந்த சமயத்தில் தான் தலித்கள் இன்னும் வஞ்சிக்கப்படுகிறார்கள் என்று தலித் இலக்கியம், தலித் மைய அரசியல் போன்றவை வேர் கொண்டன. அப்போது உருவாகி வந்த தலைவர்களில் திருமாவளவனும் ஒருவர். இது பரவி 90களில் தலித்கள் தங்கள் மீதான சாதிய அடக்குமுறைக்கு எதிராக கிளர்ந்து எழுந்தபோது அவர்கள் மீதான ஆதிக்க சாதியினரின் வன்முறை உக்கிரமாக இருந்தது[1]. இதில் குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டிய மூன்று சம்பவங்கள் 95ல் நடந்த கொடியங்குளம் வன்முறை[2,3], 97ல் நடந்த மேலவளவு படுகொலைகள்[4], 99ல் நடந்த தாமிரபரணி படுகொலைகள்[5]. அதாவது கட்சிகளுக்கு அப்பாற்ப்பட்டு தலித்கள் மீதான அடக்குமுறையும் வன்முறையும் நிகழந்து கொண்டிருந்தன.

ஜெயா ராணி Wireல் “A study by the Madurai-based organisation Evidence says that between 1990 and 2015, there have been 16 clashes during the DMK period and 21 during the AIADMK period. Most of these are related to caste issues. Almost every caste clash has been brought to an end by police violence.”[6] என்கிறார். அதே போல அரசுகளும் இதை எந்த அளவுக்கு சிக்கலாக்க முடியுமோ அதை சிறப்பாக செய்தன. 91-96ல் அன்றைய அதிமுக அரசு சாதி தலைவர்கள் பெயரை அரசு போக்குவரத்து கழகங்களுக்கு சூட்டியது. பின்னர் வந்த திமுக அரசும் இதை தொடர்ந்தது. குறிப்பாக வீரன் சுந்தரலிங்கனார் பெயர் தென் மாவட்ட தேவர் சாதி மக்களிடையே பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது[7]. இதன் தொடர்ச்சி தான் மேலவளவு படுகொலை. ஆக இதில் எந்த கட்சி ஆண்டாலும் அதிகார வர்க்கம் ஆதிக்கசாதியினர் பக்கமே நின்றிருக்கின்றது என்பது புரியும்.

மேலவளவு சம்பவத்தையே எடுத்துக்கொண்டால் கைது செய்யப்பட்ட 17 பேரில் மூவர் 2008 திமுக ஆட்சியிலும் (அண்ணா பிறந்தநாளுக்காக), மீதமிருப்போர் 2019 அதிமுக ஆட்சியிலும் (எம்ஜியார் பிறந்தநாளுக்காக) முன்னதாகவே விடுவிக்கப்பட்டனர். மேலும் இதனினும் கொடூரமான சம்பவம் மாஞ்சோலை டீ எஸ்டேட் தொழிலாளர் படுகொலைகள். திமுக ஆட்சியில் நடந்த அந்த வன்முறை சம்பவத்தை பற்றி பல இடங்களில் மாரி செல்வராஜ் குறிப்பிட்டு இருக்கிறார். அதன் தொடர்ச்சியாக கூட இந்த ஆண்டு கணக்கு வந்திருக்கலாம். பொதுவாக தலித் இயக்கங்கள் திராவிட இயக்கங்கள் மேம்போக்கா ஒரு சில விஷயங்களை செய்துவிட்டு ஆதிக்கச்சாதியினருக்கு ஆதரவாவே நடந்து கொள்ளுகின்றன என காலங்கலாமாக குற்றம் சாட்டி வருகின்றன (அது உண்மையும் கூட). அதனால் ஒட்டுமொத்தமாக இந்த பின்ணனிகளை எடுத்துக்கொண்டு பார்த்தால் 95ஒ, 97லோ, அதிமுகவோ திமுகவோ என்பது முக்கியமல்ல, ஆனால் தலித் அடக்குமுறை தொடர்ந்திருக்கிறது என்று புலப்படும். பின்னரும் உத்தபுரம் சாதிச்சுவர், பரமக்குடி கலவரம் என்று தொடர்ந்து இன்று அரக்கோணம் படுகொலை வரை வந்திருக்கின்றது. தலித்துகளுக்கு இழைக்கப்பட்ட கொடுமைகளுக்கு நாம் என்ன பிராயசித்தம் செய்தாலும் அது அவர்கள் அனுபவித்த வேதனையிம் ஒரு துளிக்கு ஈடாகாது என்றார் காந்தி. ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் குரல் ஒலிக்கும் போது அது யாருக்கு சாதகமாய் ஒலிக்கிறது என்பதைக்காட்டிலும், அதன் ஆழம் என்ன, வலி என்ன அறிந்து, ஒட்டுமொத்த சமுதாயமும் வெட்கி தலைகுனிவதே பொருத்தமாயிருக்கும்.

இணைப்புகள்:

[1]. https://www.hrw.org/reports/1999/india/India994-07.htm
[2]. https://en.wikipedia.org/wiki/1995_Kodiyankulam_violence
[3]. https://thenewscrunch.com/is-dhanushs-karnan-movie-depicting-history-in-a-wrong-way/35001/
[4]. https://en.wikipedia.org/wiki/1997_Melavalavu_massacre
[5]. https://en.wikipedia.org/wiki/Manjolai_labourers_massacre
[6]. https://thewire.in/caste/sterlite-protest-dalit-thoothukudi
[7]. https://thefederal.com/states/south/tamil-nadu/caste-in-tamil-cinema-karnan-raises-the-bar/

ஏன் போரட்டம்? என்ன சொல்லுகின்றது விவசாய சட்டங்கள்?

நான் விவசாயி அல்ல. விவசாயத்தின் அடிப்படைகள் குறித்தும் அவ்வளவு புரிதல்கள் கிடையாது. பால் பாக்கெட்டில் வரும், அரிசி மூட்டையில் கிடைக்கும் என்பதே என் அறிதல்கள். ஆகவே இந்த விவசாயிகள் போராட்டம்பற்றிப் பெரிதாக ஆர்வம் எழவில்லை. நேற்று ரிகானாவின் ட்வீட்டும் அதைத் தொடர்ந்து இந்திய கிரிக்கெட் அணியினர் வரிசையாக வந்து அதற்குப் பதில் ட்வீட் போட்டதும் தான், அப்படி என்ன தான் இந்த விவசாய மசோதா சொல்லுகின்றது, ஏன் விவசாயிகள் எதிர்கின்றனர், தமிழகத்தின் நிலை என்ன என்று தேடிப்பிடித்து படித்துப்பார்த்தேன். புரிந்து கொண்ட வகையில் அதை அப்படியே கேள்வி பதிலாகத் தொகுத்திருக்கின்றேன்.

முதலில் இந்த மசோதா என்ன சொல்லுகின்றது?

மூன்று விஷயங்களை இந்த மசோதா சொல்லுகின்றது. முதலாவது மண்டி முறையிலிருந்து விடுபட்டு, விவசாயிகள் நேரடியாக யாருடன் வேண்டுமானலும் வணிகம் செய்து கொள்ளலாம் என்பது. இரண்டாவது ஒப்பந்த அடிப்படையில் விவசாயம் செய்யலாம் என்பது. அதாவது ஆறு மாதத்துக்கு இந்த விலையில் நான் தக்காளி விலைவித்து தருகின்றேன் என்று ஒப்பந்தம் போட்டுக்கொண்டு விவசாயம் செய்வது. மூன்றாவது, அத்யாவசிய உணவுப் பொருட்கள் என்பதன் கீழ் வரும் வெங்காயம், உருளை, பருப்பு போன்றவற்றை அந்தப் பட்டியலிலிருந்து நீக்கி விடுவது தொடர்பானது.

இதனால் என்ன லாபம் (என்று அரசு சொல்லுகின்றது)?

  1. மண்டி முறையை நீக்குவதால் தரகர்களிடமும் மண்டி வரியாக மாநில அரசுக்குச் செலுத்தும் தொகையும் இல்லாமலாகும். விவசாயிகள் யாரிடம் வேண்டுமானாலும் விவசாய பொருட்களை விற்பனை செய்து கொள்ளலாம்.
  2. ஒப்பந்த அடிப்படையில் விவசாயம் செய்யும்பொழுது குறு/சிறு விவசாயிகளைச் சந்தை விலை ஏற்றத் தாழ்வு பாதிக்காது.
  3. அத்யாவசிய உணவு பட்டியலிலிருந்து மேல் கண்ட பொருட்களை நீக்குவதால், இந்தத் துறையில் தனியார்/வெளிநாட்டு முதலீடு அதிகரிக்கும்.

ஏன் இதை விவசாயிகள் எதிர்கிறார்கள்?

  1. அரிசி, கோதுமை போன்றவற்றுக்கு அரசு சார்பில் வழங்கப்படும் ஆதார விலை இனி இல்லாமலாகும். எனவே தனியார் அடிமாட்டு விலைக்கு விவசாய பொருட்களைக் கொள்முதல் செய்வார்கள்.
  2. மேலும் மண்டி அமைப்பிலிருந்து வெளியே வந்தபிறகு ஆள், பண பலம் பொருந்திய பெரிய நிறுவனங்களுடன் சிறு/குறு விவசாயிகள் பேரம் பேசித் தங்கள் பொருட்களை விற்க இயலாது.

இது தவிர்த்து வேறு பிரச்சினைகள் இருக்கின்றனவா?

அ. ஆம். விவசாயம் இதுவரை பெரும்பாலும் மாநில அரசாலேயே கட்டுப்படுத்தப்பட்டு வந்திருக்கின்றது. இந்த மசோதாக்கள் மாநில அரசின் உரிமைகளை மேலும் குறுக்கி அதிகாரத்தை மத்திய அரசை நோக்கி நகர்த்துகின்றது. இந்த மசோதாக்கள் அமல் படுத்தப்படும்போது மாநிலங்களின் வருவாயில் 1 – 8% வரை இழப்பு இருக்கும் என்று கணிப்படுக்கின்றது.

ஆ. இந்த மூன்று மசோதக்களும், அரசு அமைப்பைவிடத் தனியார் அமைப்புகள் சிறப்பாகச் செயல்படும் என்ற முன்முடிவின்படி அமைந்திருக்கின்றது. தனியாரை கட்டுப்படுத்தவோ, கடினமான நேரங்களில் விவசாயிகளுக்கு இழப்பீடு வழங்கவோ எந்தச் சரத்துகளும் இந்த மசோதாக்களில் இல்லை. மேலும் தரகர்கள், விவசாயிகள் இடையேயான உறவானது வியாபரம் அடிப்படையிலானது மட்டுமல்ல. தரகர்களிடமிருந்து விவசாயிகள் முன்பணம்/கடன் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள். சிறந்த தரம் மட்டுமின்றி விளைவித்த அனைத்து பொருட்களையும் தரகர் எடுத்துக்கொள்வார், ஆனால் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் இது போன்ற செயல்பட வாய்ப்பு குறைவே.

இ. தற்போது மண்டிகள் மூலமான கொள்முதல் என்பது நாலில் ஒரு பங்குக்கும் குறைவானதே. மீதம் இருப்பவை தனியார் சந்தைகளிலேயே கொள்முதல் செய்யப்படுகின்றன. ஆனால், தனியார், மண்டி விலையை அடிப்படையாக வைத்தே தங்களின் கொள்முதல் விலையைத் தீர்மானிக்கின்றனர். அடிப்படை விலையும், மண்டிகளும் ஒழிக்கப்பட்டால் தனியார் வைத்ததே விலை என்றாகி விடும்.

ஈ. கடைசியாக, உலகளாவிய பெருந்தொற்று காரணமான பொருளாதார மந்தநிலை பல்வேறு உற்பத்தி நிறுவனங்களிலும் சுணக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதனால் பாதிக்கப்பட்ட வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களை இந்தியாவின் கையிருப்பில் இருக்கும் 90 மில்லியன் டன் தானியங்கள் கவனத்தை ஈர்த்திருக்கக்கூடும். மேலும் இந்த மந்த நிலையிலும் இந்திய உணவு உற்பத்தி மற்றும் விநியோக சங்கிலி சிறப்பாக லாபத்துடன் செயல்பட்டிருக்கின்றது. எனவே இதில் முதலீடு செய்வது அவர்களுக்கு லாபகரமானது. ஆனால், நடைமுறையில் இருக்கும் விநியோக சங்கிலியை உடைக்காமல் அதில் முதலீடு செய்ய முடியாது. ஆக அவர்களுக்குச் சாதகமாக இந்தத் திருத்தங்கள் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கலாமெனப் பொருளாதர நிபுணர்கள் கருதுகிறார்கள்.

டெல்லியில் போராடுபவர்கள் யார்?

பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானவை சேர்ந்த விவசாயிகள். கடந்த ஐந்து வருடங்களில், பஞ்சாபில் விளைந்த அரிசி மற்றும் கோதுமையில் 85 சதவீதமும், ஹரியானவின் விளைச்சலில் 75 சதவீதமும் இந்திய அரசால் மட்டுமே கொள்முதல் செய்யப்பட்டு இருக்கின்றது. இவை ஆதார விலையின் அடிப்படையில் வாங்கப்பட்டவை. ஆதார விலையை நீக்கும்போது சந்தை விலை கடுமையாகக் குறையும் என இப்பகுதி விவசாயிகள் அஞ்சுகின்றனர். மேலும் மண்டிக்களுக்காக அடிப்படை கட்டமைப்பு வசதிகளில் இந்த மாநிலங்கள் பெருமளவு முதலீடு செய்துள்ளன. குறிப்பாகக் கொள்முதலுக்காகக் கிராம சாலைகள் அமைத்தது, வலுவான தரகர் அமைப்புகளை உண்டாக்கியது போன்றவற்றைச் சொல்லலாம். பஞ்சாப்பிற்கு மட்டும் மண்டி வரியால் ஆண்டிற்கு 3500 கோடிவரை வருமானம் வருகின்றது. இவை இல்லாமலாகும்போது மக்கள் நலத்திட்டங்களில் செலவிடுவது குறையலாம். இது போன்ற அச்சங்கள் இந்த மாநில விவசாயிகளை டெல்லி வரை போராட்டத்திற்கு வரசெய்திருக்கின்றது.

தமிழகத்தின் நிலை என்ன?

தமிழகத்தில் மூன்று விதங்களில் விவசாய பொருட்கள் கொள்முதல் நடக்கின்றது. முதலாவது முறைப்படுத்தப்பட்ட கொள்முதல், இரண்டாவது தனியாரின் நேரடி கொள்முதல் மூன்றாவது ஓப்பந்த அடிப்படையிலான கொள்முதல். குறிப்பாகக் கரும்பு, பிராய்லர் கோழி முதலியவை ஒப்பந்த அடிப்படையில் தமிழகத்தில் வெற்றிகரமா செயல்பட்டு வருகின்றன. அதே போல முறைப்படுத்தப்பட்ட கொள்முதலுக்கான வரியும் தமிழகத்தில் ஒரு சதவீதம் தான் என்பதால் பெரும் எதிர்ப்பு இல்லை. அதே சமயம், ஆதார விலை உள்ளிட்டம் சில விஷயங்களில் விவசாய சங்கள் மாற்றங்கள் வேண்டும் என்று கோரியுள்ளன.

காற்றில் மிதக்கும் கனவு

இந்தத் தை முதல் நாள் அன்று, சென்ற ஆண்டு புத்தக கண்காட்சியில வாங்கிய ஷீலா தர்’ரின் நமது இந்தியா புத்தகத்தைப் புரட்டிக்கொண்டிருந்தேன். ஏன் இதை வாங்கினேன் என நினைவில் இல்லை. எஸ்.ரா’வின் எனது இந்தியா நினைவில் வந்து போயிருக்கலாம்.

சிறு வயதில் என் தந்தையின் புத்தக சேமிப்பில் கண்ட சோவியத் நூட்களைப் போல அழகான தரமான கட்டமைப்பு. வண்ண ஓவியங்களுடன் பதின்ம வயது சிறுவர்களை மனதில் வைத்து இந்த நூல் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இந்திய குடியரசின் 25ஆம் ஆண்டு கொண்டாட்டங்களை முன்னிட்டு வெளியிடப்பட்ட இந்த நூலானது, மீண்டும் 2000ல் மறுபதிப்பு செய்யப்பட்டுள்ளது.

இந்திரா காந்தியின் முன்னுரையோடு வெளி வந்திருக்கும் இந்த நூல் தமிழில் திரு. ஏ. ராமசந்திரன் அவர்களால் மொழி பெயர்க்கப்பட்டு, இந்திய பதிப்பு துறையால் வெளியிடப்பட்டிருக்கின்றது. சற்றே சோஷலிச சாயல் தென்பட்டாலும், இந்தியா என்கிற மகத்தான கனவை பற்றிய எளிய அறிமுகத்தை இந்த நூல் வழங்குகின்றது. ரசாயன உரங்கள், அணைக்கட்டுகள், அணு உலைகள் போறவை சாதனைகளாக சொல்லப்படுவது இன்றைக்கு சற்றே முரணாக (எனக்கு) தோன்றினாலும், இந்திய வரலாற்றை, அதன் சுதந்திர போராட்டத்தை, இந்திய குடியரசின் தோற்றத்தை, உடன் வந்த பிரிவினையை, குழந்தைகளுக்கான அளவில், முழுமையாகவும் தெளிவாகவும் சொல்லிச் செல்கின்றது இந்த புத்தகம்.

ஒரு குழந்தையின் நிலையிலிருந்து யோசித்து பார்க்கின்றேன். இன்றைய தினத்தில் ஒட்டு மொத்தமாய் இந்தியா என்கிற சித்திரத்தைத் தருமளவுக்கு வேறெதும் ஊடகம் நம் குழந்தைகளுக்கு இருக்கின்றதா என்று யோசிக்கும்போது தான் இம்மாதிரியான புத்தகங்களின் அருமை புரிகின்றது. எங்கும் வெறுப்பும், வெற்று கூச்சல்களும், வாய் சவடல்களும் நிறைந்திருக்கும் இந்நாட்களில், ஆம், நாம் நம் கை விரல்களைப் போலச் சற்றே மாறு பட்டவர்கள், ஆனாலும் ஒன்றிணைந்து ஒரு தேசத்தைக் கட்டியமைக்க வேண்டிய பொறுப்பு நமக்கு இருக்கின்றது. வெறுப்பல்ல அன்பே இந்தத் தேசத்தின் முகம் என்று கனிவாய் சொல்லவும் ஒரு புத்தகம் என்பதே கிளர்ச்சியளிக்க கூடியதாய் இருக்கின்றது.

வாட்ஸப்பின் புது விதிகள் எந்த அளவுக்கு உங்களைப் பாதிக்கும்?

ஜனவரி 4க்கு பிறகு வாட்ஸப் பயனர்களுக்கு அவர்களின் பயனர் விதிகளில் மாற்றம் செய்திருப்பதாக பாப்-அப் வடிவில் ஒரு செய்தி வந்திருக்கும். பெரும்பாலனவர்கள் அப்படியே ‘ஓக்கே’ என்ற பச்சை நிற பொத்தனை அழுத்திவிட்டு செல்ல அதில் ஒரு சில முக்கிய பிரிவுகள் மாற்றப் பட்டிருப்பதாக தொழில்நுட்ப வல்லுனர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். இந்த விதிகள் பிப்ரவரி 8 முதல் அமலுக்கு வருகின்றது. ஒருவேளை உங்களுக்கு இந்த விதிகளில் உடன்பாடில்லை என்றால் செயலியை நீக்கிக்கொள்ளலாம் என்று வாட்ஸப்பே தெரிவிக்கின்றது.

எனவே வாட்ஸப்பின் புதிய பயன விதிகள் என்ன சொல்லுகின்றன, எப்படியெல்லாம் அது பயனர்களை பாதிக்கும், ஒருவேளை நீங்கள் வாட்ஸப் செயலியை நீக்க முடிவு செய்தால் மாற்று செயலிகள் என்னென்ன என்பதை பார்ப்போம்.

இதில் உள்ள அடிப்படை கோளாறு, இதுவரை இருந்த வாட்ஸப் தகவல்களை விருப்பப்பட்டால் பிற பேஸ்புக் செயலிகளோடு பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என்பது இப்போது விருப்பம் நீக்கப்பட்டு கட்டாயமாக்கப்பட்டு இருப்பது தான். வாட்ஸப் என்ன மாதிரியான தகவல்களை பயனகளிடமிருந்து சேகரிக்கின்றது என்பதை அறிந்தால் இதன் முக்கியத்துவம் விளங்கும்.

வாட்ஸப் உங்களின் மொபைல் எண் மற்றும் புகைப்படத்தைச் சேகரிக்கின்றதை அறிவீர்கள். மேலும், உங்களின் செயலி உபயோகிக்கும் முறை, யார் யாரை தொடர்பு கொள்கின்றீர்கள், செயலியில் எவ்வளவு நேரம் செலவளிக்கிறீர்கள், எந்த மாதிரியான சேவைகளை உபயோகிக்கின்றீர்கள், உங்களுடைய ஸ்டேட்டஸ், அதைப் பார்ப்பவர்கள்பற்றிய தகவல்கள், உங்களைப் பற்றிய ‘about’ தகவல் போன்றவற்றையும் வாட்ஸப் சேகரித்து கொள்கின்றது. கருவியளவில் எடுத்துக்கொண்டால் எந்த அலைபேசி வகையை உபயோகிக்கின்றீர்கள், அதன் IP முகவரி, உங்களுடைய இருப்பிடம் போன்றவற்றையும் வாட்ஸப் சேகரிக்கின்றது. இப்போது இந்தத் தகவல்களைப் பேஸ்புக் மற்றும் அதன் குழும நிறுவனங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள முடிவு செய்து தான் விதிகளில் மாற்றம் கொண்டு வந்துள்ளது.

எனவே இனி வரும் காலங்களில் உங்கள் வாட்ஸப் பயன தகவல்களைக் கொண்டு பேஸ்புக், இன்ஸ்டாகிராம் போன்றவற்றில் உங்கள் தேவைக்கு ஏற்ற விளம்பரங்கள் காட்டப்படும். ஒருவேளை இந்தச் செயலிகளை நீங்கள் உபயோகிக்காத போதும் உங்கள் தகவல்கள் சேமிக்கப்பட்டு பேஸ்புக் விளம்பர சேவையை உபயோகிக்கும் பிற நிறுவனங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்.

மேலும் வாட்ஸப் தற்போது இந்தியாவில் பண பரிமாற்றம் செய்யும் வசதியையும் கொண்டுள்ளது. ஒருவேளை வாட்ஸப்பை உபயோகப்படுத்தி நீங்கள் பண பரிவர்த்தனை செய்யும்பட்சத்தில் உங்கள் வங்கி தொடர்பான தகவல்கள், ஏதேனும் பொருட்கள் வாங்கியிருப்பின் அந்தத் தகவல்கள், அவை அனுப்பப்படும் முகவரி போன்றவையும் வாட்ஸப்பால் சேகரிக்கப்பட்டு, பேஸ்புக் உடன் பகிர்ந்து கொள்ளப்படும்.

இதில் குறிப்பிட தகுந்தது இந்த விதிகள் ஐரோப்பிய யூனியனில் செல்லுபடியாகது என்பது தான். காரணம் அவர்களின் கண்டிப்பான தகவல் பாதுகாப்பு பற்றிய சட்டங்கள். இந்தியாவில் அம்மாதிரியன விதிகள் எதுவும் இல்லாத நிலையில், நிசமாகவே நாம் கவலைப்பட காரணம் இருக்கின்றது. ஏனெனில் ஐரோப்பிய யூனியன் விதிகளின் படி ஒரு சேவையை உபயோகப்படுத்துவதற்காகத் தரப்படும் தகவலானது அதற்காக மட்டுமே உபயோகப்படுத்தப்பட வேண்டும். எடுத்துக்காட்டாக, இப்போது நான் என் நண்பர்கள் மற்றும் குடும்பத்தாராடு தொடர்புகொள்ள கொடுக்கப்படும் அலைப்பேசி எண்னானது, வணிக நிறுவனங்களின் நலனுக்காகத் தரப்படக் கூடாது. மாறாக, வாட்சப்பின் தற்போதைய விதிகள் அவ்வாறு தரப்படுவது மட்டுமின்றி வணிக சேவையாகப் பேஸ்புக் மூலம் பிறருக்கு வழங்குவதற்கும் வழி செய்கின்றது.

இதை ஒரு உதாரணமாகச் சொன்னால் இன்னும் எளிதாக விளங்கும். உங்கள் அலைபேசி எண்ணுக்கு ரீசார்ஜ் செய்ய வேண்டும் என ஒரு மொபல் கடையில் உங்கள் நம்பரை சொல்லுகின்றீர்கள். உங்களுக்கு அவர் ரீசார்ஜூம் செய்து விடுகின்றார். ஆனால் உங்கள் நம்பரை பக்கத்து தெரு மளிகை கடைக்காரருக்கும், பக்கத்து ஊர் ஜவுளி கடைக்கும் விற்று விடுகிறாரென வையுங்கள், அவர்களும் உங்களுக்கு ஸ்டாக் வந்திருச்சே என்று செய்தி அனுப்பினால் சங்கடாமாய் உணர்வீர்கள் அல்லவா அது தான் இப்போது நடப்பது. இதை இன்னும் தீவிரமாகப் பார்த்தால், உங்கள் மொபைல் கடைக்காரர் மறுமுறை நீங்கள் அங்குப் போகும்போது உங்களுக்கு ஒரு மாசத்து ப்ரீ ரீசார்ஜ் ஆனா நான் சொல்லற ஒரு ஆப் மட்டும் இன்ஸ்டால் பண்ணிக்கனும். அது ஒன்னும் பண்ணாது நீங்க என்ன இன்டெர்நெட்ல தேடறீங்க ப்ளஸ் எங்க இருக்கறீங்கங்கற தகவல மட்டும் எனக்கு அனுப்பும் வேற எதும் இல்லை என்று சொல்லுகிறாரென வையுங்கள், நீங்களும் தலையாட்டிக்கொண்டு வந்து விடுகிறீர்கள். அன்று சும்மா ஏதோ ஆர்வத்தில் சிகரெட்டில் என்னென்ன வகை இருக்கின்றது என்று தேடிப்பார்க்க, மறுநாள் மனைவியோடு பஸ் ஏறப்போகும்போது தம்பி புது சிகரெட் ப்ராண்ட் வந்திருக்கு ட்ரை பண்ணரீங்களா என வழியில் இருக்கும் கடைக்காரர் கேட்டால் கொஞ்சம் சங்கடம் தானே? இது நாம் பொதுவாக அனுமானிப்பது. இன்னும் செயற்கை அறிவு தொழில்நுட்பத்தைக் கொண்டு நீங்கள் எதை எப்போது விரும்ப வேண்டும் என்பது வரை முடிவு செய்ய முடியும் என்கின்றனர்.

மேலும், இந்தத் தகவல்கள் பிற நிறுவனங்களிடையே பகிர்ந்து கொள்ளும்போது திருடு போனால் அது சார்பாக நீங்கள் வாட்சப்பையோ பேஸ்புக்கையோ கேள்வி கேட்க முடியாது. உங்கள் UPI மொபைல் நம்பரும், வாட்சப் நம்பரும் ஒன்றாய் இருந்து அது வாட்ஸப்க்கு வெளியே கசிந்து ஊடுருவல்காரர்களால் உங்கள் வங்கி பரிவர்த்தனை தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டால், இதில் வாட்சப்பை யாரும் ஏன் தகவலைச் சரியாகப் பாதுகாக்கவில்லையெனச் சட்டபூர்வமாகக் கேள்வி கேட்க முடியாது. மேலும் வாட்சப் சொல்லும் என்கிர்ப்ஷான் வாதம் மெசேஜுகளுக்கு வேண்டுமானால் சரியாய் இருக்கலாம் ஆனால் அது மெட்டா டேட்டாவுக்கு பொருந்தாது. இதற்கு முன் அமெரிக்காவில் பல வழக்குகளில் வெறும் வாட்சப் மெட்டா டேட்டாவை மட்டும் வைத்தே மிகசுலபமாகக் குற்றவாளிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளனர். மேலும் புகைப்படங்கள், உரலிகள் போன்றவை வாட்சப் சர்வரில் சேமிக்கப்படுகின்றன. ஏற்கனவே வாட்சப்பில் ஒரு அமேசான் லிங்க் அனுப்பினால், அந்த நபரின் பேஸ்புக், யூட்யூப் விளம்பரங்களில் அது சம்பந்தமான விளப்பரங்கள் வருவதாகப் பலர் குற்றம் சாட்டியுள்ளனர். எனவே, ‘நம்ம அனுப்பற மெசேஜ வச்சி என்ன பண்ண போரானுக’ என்றோ, ‘சரி, பேஸ்புக்கு மட்டும் தானே போகும்’ என்று நினைத்துவிடாதீர்கள். ஏறத்தாழ இது “2:00 AMக்கு பல்லாவரம் டாஸ்மாக்கிலிருந்து கவிதாவுக்கு மெசேஜ் அனுப்பினேன்” என்பதை உங்கள் வாசல் சுவற்றில் எழுதி வைப்பதை போன்றது. செய்தியின் முக்கியத்துவம் அது யாரை சென்றடைகிறது என்பதில் தான் இருக்கின்றது.

வாட்சப்பின் சமீபத்திய அறிவிப்புக்குப் பின் இது சம்பந்தமாகப் பலர் எச்சரித்தும், பலர் சிக்னல் போன்ற மாற்று செயலிகளுக்கு மாறியும் வருகின்றனர். டாடா ஸ்டீல் போன்ற நிறுவனங்கள் வாட்சப்பில் பணி தொடர்பான எந்தத் தகவல்களையும் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டாமெனத் தன் பணியாளர்களைக் கேட்டுக்கொண்டுள்ளன. இந்த நிலையில், நீங்கள் ஒரு வாட்சப் பயனாளறாக இருந்தால் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய முக்கிய விஷயங்கள் கேள்வி பதிலாகக் கீழே:

  1. எப்போதிருந்து என்னுடைய தனிப்பட்ட தகவல்கள் வாட்ஸப்பால் திரட்டப்படும்?

ஏற்கனவே வாட்ஸப் இந்தத் தகவல்களைத் திரட்டிக் கொண்டு தான் இருக்கின்றது. ஆனால் பிப்ரவரி 8ல் இருந்து இந்தத் தகவல்கள் பேஸ்புக் மற்றும் அதன் பிற நிறுவனங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ளப்படும்.

  1. அவ்வாறெனில் இனி வாட்சப்பில் விளம்பரங்கள் காட்டப்படுமா?

இல்லை. அம்மாதிரியான திட்டம் எதுவும் இல்லையென வாட்சப் தெளிவு படுத்தியுள்ளது. ஆனால் உங்களின் வாட்சப் தகவல் பிற பேஸ்புக் தளங்களில் விளம்பரம் காண்பிப்பதற்க்கு உபயோகித்து கொள்ளப்படும். அதே சமயம் வாட்சப்பில் பிஸினஸ் அக்கெளண்டுகள் என்று இருப்பதை நீங்கள் பார்த்திருக்கக்கூடும். அவர்களுடன் இந்தத் தகவல்கள் வணிகரீதியாகப் பகிர்ந்து கொள்ளப்படும். எனவே அவர்கள் நேரடியாக வாட்ஸப்பில் உங்களைத் தொடர்பு கொள்ள முடியும். அவர்களுக்கு நீங்கள் அனுப்பும் தகவல்களின் பாதுக்காப்புக்கு வாட்சப் எந்த விதமான உத்திரவாதமும் வழங்காது. அந்தந்த நிறுவனத்தின் தகவல் கையாளுதல் விதிகளின் படி அவை செயல்பட்டுக்கொள்ளலாம்.

  1. வாட்ஸப் பிஸினஸ் அக்கெளண்டுகளுக்கு என்னுடைய தகவல்களை வாட்ஸப் தருவதால் எனக்கு என்ன மாதிரியான பிரச்சனைகள் வரக்கூடும்?

வாட்சப்பின் இப்போதைய விதிகளின் படி நீங்கள் ஒரு பிஸினஸ் அக்கெளண்டுக்கு ஒரு பொருள் தேவையெனச் செய்தி அனுப்பினால் அந்தத் தகவல் பிற அதே போன்ற அக்கெளன்டுகளுக்கும் பகிர்ந்து கொள்ளப்படும். எனவே, தகவல்களின் ரகசியம் மற்றும் உங்களின் விருப்ப தேர்வுகளில் பிரச்சனை ஏற்படக்கூடும்.

  1. என் தகவல்களைப் பற்றிக் கவலை இல்லை என்றால் நான் செய்ய வேன்டியது என்ன?

ஏதுமில்லை. ஒருவேளை உங்களுக்குப் புதிய விதிகளை ஏற்றுக்கொள்ளும்படியான செய்தி ஏதும் வராதிருந்து இனி வந்தால் ‘ஏற்றுக்கொள்கிறேன்’ என்கின்ற பொத்தானை அழுத்த வேன்டியது மட்டும் தான் நீங்கள் செய்ய வேண்டியது.

  1. இல்லை. என் தகவல்களைப் பேஸ்புக் நிறுவனங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள எனக்கு விருப்பம் இல்லை என்றால் நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?

அப்படியெனில் வாட்ஸப் உபயோகிப்பதை விட்டு வெளியேருவதை தவிர வேறு வழி இல்லை. அதற்கு நீங்கள் வாட்ஸப் செயலியை நீக்கினால் மட்டும் போதாது, அதற்கும் முன் செட்டிங்கிஸ்ல் சென்று உங்கள் கணக்கையும் நீங்கள் நீக்க வேண்டும். (Settings > Accounts > Delete my account)

  1. வாட்ஸப்க்கு மாற்று இருக்கின்றதா?

ஒப்பன் சோர்ஸ் செயலிகள் முதற்கொண்டு பல மாற்று செயலிகள் உள்ளன. குறிப்பாக டெலிகிராம் மற்றும் சிக்னல் ஆகிய இரண்டு செயலிகளும் சமீபத்தில் அதிக கவனம் பெற்றுள்ளன.

  1. இரண்டில் எது சிறந்தது?

உபயோகத்தின் அடிப்படையில் பார்த்தால் டெலிகிராம் சிறந்தது. பாதுகாப்பின் அடிப்படையில் சிக்னல். மேலும் சிக்னல் பயனர் குறித்த எந்த விதமான தகவல்களையும் சேமிப்பதில்லை. ஆனால டெலிகிராம் ஒரு சில தகவல்களைச் சேகரித்தாலும் இதுவரை அரசு, வர்த்தக நிறுவனங்கள் போன்றவற்றுடன் பகிர்ந்து கொண்டதில்லை என்று கூறுகின்றது. வருங்காலத்தில் பிஸினஸ் அக்கெளண்டுகளில் மட்டும் விளம்பரம் செய்ய இருப்பதாகவும் டெலிகிராம் தெரிவித்துள்ளது.

கீழ்காணும் தகவல்களை முறையே வாட்சப், டெலிகிராம் மற்றும் சிக்னல் செயலிகள் உபயோகிப்பாளரிடம் இருந்து சேகரிக்கின்றன.

1. வாட்சப்:

  1. செயலி இருக்கும் கருவி
  2. பயன பற்றிய தகவல்கள்
  3. விளம்பரம் பற்றிய தகவல்கள்
  4. பொருள்கள் வாங்கிய தகவல்கள்
  5. தோரயமான இடம்
  6. அலைபேசி எண்
  7. மின்னஞ்சல் முகவரி
  8. அலைபேசியில் இருக்கும் பிறர் எண்கள், தகவல்கள், மின்னஞ்சல்கள்
  9. வாட்சப் உபயோகிக்கும் முறை
  10. உபயோகிக்கும் போது செயலில் ஏற்படும் கோளாறுகள்
  11. செயலியின் செயல் திறன்
  12. வேறு சோதனைகள் ஏதும் இருப்பின் அது பற்றிய தகவல்கள்
  13. பண பரிவர்த்தனை தொடர்பான தகவல்கள்
  14. வாட்ஸப் பயனர் உதவி பற்றிய தகவல்கள்
  15. பகிர்ந்து கொள்ளப்படும் படங்கள், இணையதள உரலிகள் பற்றிய தகவல்கள்

2. டெலிகிராம்:

  1. பயனர்எண்
  2. பயனர் பற்றிய தகவல்கள்
  3. அலைபேசியில் இருக்கும் பிறர் எண்கள்

3. சிக்னல்:

  1. ஏதுமில்லை (பயனரின் எண் சேமிக்கப்பட்டாலும் அதுவும் என்க்ரிப்ட் செய்யப்பட்டிருக்கும்).

பத்து புத்தகங்கள்

Goodreads.comன் ஓராண்டு வாசிப்பு சவால் எனக்குப் பிரியமான ஒன்று. இந்தாண்டு படித்த 104 புத்தகங்களிலிருந்து எனக்கு மிகப்பிடித்த மற்றும் பிறர் கண்டிப்பாகப் படிக்க வேண்டும் என நான் எண்ணும் பத்து புத்தகங்கள் இவை:

  1. அக்னி நதி – குர் அதுல்ஜன் ஹைதர்
  2. நீலகண்ட பறவைத்தேடி – அதில் பந்தோபாத்யாய
  3. தர்பாரி ராகம் – ஸ்ரீலால் சுக்லா
  4. ஓநாய் குலச்சின்னம் – ஜியாங் ரோங்
  5. கிருஷ்ணனின் ஆயிரம் நாமங்கள் – போகன் சங்கர்
  6. ஆதியிலே நகரமும் நானும் இருந்தோம் – பா. ராகவன்
  7. Who is Bharat Mata? – Jawaharlal Nehru
  8. இன்றைய காந்திகள் – பாலசுப்பிரமணியன் முத்துசாமி
  9. வானமே எல்லை – ஜி. ஆர். கோபிநாத்
  10. ஐயாவின் கணக்குப் புத்தகம் – அ. முத்துலிங்கம்

இதில் அக்னி நதி, நீலகண்ட பறவையைத் தேடி மற்றும் தர்பாரி ராகம் – மூன்றையும் இந்திய இலக்கியவரிசையின் கிளாசிக்குகள் எனலாம். இதில் முதல் நாவல் முதல் நூற்றாண்டிலிருந்து இந்திய விடுதலை வரையிலான பல கதைகளைச் சொல்ல, நீலகண்ட பறவையைத்தேடி இந்திய பிரிவினையின் வலியைக் கவித்துவமாகச் சொல்லிச் செல்கின்றது. தர்பாரி ராகம் மேற்கண்ட இரண்டில் இருந்தும் முற்றாக வேறு பட்டு இன்றைய இந்திய அரசியலை எள்ளி நகையாடுகின்றது. இவை மூன்றையும் குறித்த விரிவான அறிமுகத்திற்கு எழுத்தாளர் ஜெயமோகனின் இந்தக் கட்டுரைகளைப் பார்க்கலாம்.

குர்அதுல் ஜன் ஹைதரின் ‘அக்னி நதி ‘

அதீன் பந்த்யோபாத்யாய’வின் ‘நீலகண்ட பறவையை தேடி’

ஸ்ரீலால் சுக்லாவின் தர்பாரி ராகம்

ஓநாய் குலச்சின்னம் கம்யூனிச சீனாவில் எப்படி அதன் தொல்கதைகள் திருத்தி எழுதப்பட்டு சிதைக்கபடுகின்றன எனச்சொல்லுகின்றது. இதில் குறிப்பிட்டு சொல்லவேண்டியது சி. மோகனின் மொழிபெயர்ப்பு. ஒரு அந்நிய நிலத்தை நம் நிலமாகக் காணவைக்கின்ற அளவிலான செறிவான அமைதியான மொழிநடை. (ஓநாய் குலச்சின்னம் பற்றிச் சொல்வனத்தில் வெளியான சரவணின் கட்டுரை.)

கிருஷ்ணனின் ஆயிரம் நாமங்கள் நிஜமாகவே என்னை ஆச்சரிப்படுத்திய புத்தகம். போகன் கவிதைகள் எழுதுவாரென அறிவேன். கதைகளைப் படிப்பது இதுவே முதன்முறை. புத்தகத்தின் கதைகள் மழையில் நனைந்த கோவில் சிலைகளெனக் கவித்துவாய அமைந்திருந்தன. இதே போலச் சுவரசியமாய் படித்த இன்னொரு புத்தகம் பாரா’வின் ஆதியிலே நகரமும் நானும் இருந்தோம். இந்தாண்டு பாராவின் வேறுசில புத்தகங்களைப் படித்திருந்தாலும் இந்தப் புத்தகம் மனதுக்கு நெருக்கமாய் இருந்தது. ஓர் ஊரின் வரலாறு ஓர் ஆறைப் போல ஒழுகியோடிக்கொண்டே இருக்கின்றது. நேற்று கண்ட நகரமில்லை இன்றிருக்கும் நகரம். சென்னையின் சில பத்தாண்டுகளின் வரலாறை அதன் உன்னதங்களை சுவாரசியமாய் சொல்லியிருக்கிறார் பாரா.

ஐயாவின் கணக்குப் புத்தகம் எனக்கு மிக விருப்பமான எழுத்தாளர் அ. முத்துலிங்கத்தின் புதிய புத்தகம். தமிழில் சுஜாதாவிற்கு பிறகு இத்தனை சுவாரசியமாய் கட்டுரை எழுதும் வேறு எழுத்தாளர் இருப்பதாய் தெரியவில்லை. புத்தக தலைப்பான கட்டுரையை இந்தச் சுட்டியில் வாசிக்கலாம் (https://www.vinavu.com/2020/02/12/a-muthulingam-short-story-my-fathers-account-book/).

Who is bharat mata புத்தகம் பண்டித நேருவின் தேர்ந்தெடுத்த கட்டுரைகளை/கடிதங்களைக் கொண்டிருக்கிறது. நேரு போன்ற ஒருவர் பிரதமர் ஆனது சுதந்திர இந்தியாவின் அதிர்ஷ்டம். அவரின் ஆளுமையை, அறிவியலில், வரலாற்றில் அவருக்கு இருந்த ஆழந்த புலமையை மற்றும் இந்தியாவின் மீதும் இந்தியர்களின் மீதும் அவருக்கிருந்த தீராத காதலை ஒரு குறுக்குவெட்டு தோற்றத்தில் காண இந்த நூல் பெரிதும் உதவும்.

அதே போல காந்தியத்தின் நிகழ்கால சாத்தியங்கள் பற்றிய பாலாவின் இன்றைய காந்திகளும் ஒரு முக்கியமான புத்தகம். காந்தி தன் வாழ்நாளில் எத்தனையோ காந்திகளை உருவாக்கியிருக்கிறார். அந்த மரபில் இன்றும் இருக்கும் பத்து நபர்கள்/நிறுவனங்கள் பற்றிய சிறந்த அறிமுகக் குறிப்பு இந்த புத்தகம்.

இறுதியாகச் சூரரைப்போற்று பார்த்துவிட்டு, தொடர்சியாக வானமே எல்லை படிக்க வந்தவர்களில் நானும் ஒருவன். திரைப்படத்திற்கு சற்றும் தொடர்பின்றி ஒரு சாகசக்காரனின் டைரி குறிப்புகள் இந்தப் புத்தகம். விவசாயி, தொழில் முனைவரிலிருந்து விமான நிறுவன அதிபர் என உயர்ந்திருக்கிறார் கோபிநாத். அதனை அதே சுவரசியத்தோடு எழுத்தாக்கியும் இருக்கிறார். படத்தைப் பல மடங்கு சுவாரசியம் உறுதி.

இந்து மதம்: மதமாற்றமா, மன மாற்றமா?

“கண்ணில் பட்ட புத்தர் சிலைகளை எல்லாம் உடைத்தது,பௌத்தவிகார்களை உடைத்தும் மாற்றியும் சைவ கோயிலாகவும்,வைணவ கோயிலாகவும் மாற்றிக்கொண்டது.ஆனால் மக்களிடத்தில் ஐக்கியப்பட்டிருந்த போதி மரமாம் அரசமர வழிபாட்டையும்,அரசமரத்தடியில் இருந்த புத்தர் சிலை வழிபாட்டையும் அழிக்க முடியாத நிலை இருந்தது. இதனை எதிர்கொள்ள விநாயகன் என்று அழைக்கப்பட்ட புத்தர் சிலைக்கு பதிலாக அதே விநாயகர் என்ற பெயரிலே பிள்ளையார் என்ற பெயரிலும் யானை முக சிலையை வைத்து திசை மாற்றினர்.”

இப்படியொரு பதிவை பார்க்க நேர்ந்தது. புத்த மற்றும் சமண மதத்தவர்கள் பெரும்பாலும் மலைகளிலும், குகைகளிலும் தங்கி இருந்தால் இவற்றை உடைக்க ரொம்ப சிரமமாய் இருந்திருக்குமே என்று தான் முதலில் தோன்றியது. ஏனெனில் பெரிய கட்டுமானங்களுக்கு பெரிய அளவில் நிதி வேண்டும். அதை செய்பவர்களின் படைப்பூக்கத்தை நழுவ விட்டாத அளவுக்கு அவர்களின் அன்றாடங்களை சமுகம் எடுத்து கவனித்திருக்க வேண்டும். பேரர்சுகளின் காலத்தில் தான் வரண்ட தமிழகத்தில் ஏரிகள் வெட்டப்பட்டு, விவசாயம் தழைத்தது. அதன் உபரி கலைக்கும், கோவிலுக்குமாய் செலவிட்டப்பட்டது. இதைப்பற்றி சற்று விரிவாய் பார்ப்போம். முதலில் புத்தர் தான் விநாயகர்னு சொல்றதுக்கு அதீத கற்பனை வேணும்னாலும், அந்த மாதிரி பல்வேறு விஷயங்கள இந்து மதம் புத்த மததுக்கிட்ட இருந்து கடன் வாங்கி இருக்கு. ஆனா, அத வரலாற்று ரீதியான உரையாடல்னு புரிஞ்சிக்கறது தான் சரியா இருக்கும்.

இது முக்கியம் ஏன்னா, பகுத்தறிவுவாதிகள் மேற்கத்தி அடிப்படையில பொதுவா மதத்தை அணுகறாங்க. ஆபிரகாமிய மதங்களான கிறித்தவம், மொகமதிய மதங்களுக்கு இது சரியா இருக்கும். ஆனா இந்தியாவ பொருத்த வரை, மதம்ங்கற ஒரு சொல்லுக்குள்ள, இங்க இருக்கற மெய்யியல், வழிபாட்டு முறைகள அடக்க முடியாது. ஏன்னா, இந்து மதம்ங்கறதே, சைவம், வைணவம், கணபதியம், செளரம் மாதிரியான ஆறு மதங்களோட தொகுப்பு தான். அதாவது சூரியனும், கணபதியுமே தனி மதத்த சார்ந்தவங்க. ஆனா எல்லா கோவில்லயும் இருப்பாங்க. அதுனால கணபதிய மதத்தங்கள இந்து மதம் அல்லது சைவம் கபளீகரம் பண்ணீடுச்சினு இல்ல. மாறா கணபதியத்த ஏத்துக்கிட்டு சைவம் பெருமதமா மாறுச்சினு சொல்லலாம். ஆனா இதே விஷயத்த மேற்கத்திய கண்ணோட்டத்தோட அதே மதங்கள வச்சி பாத்தோம்னா, இன்னும் எளிதா புரியும். இப்ப நபிகள் ஏசு’வ வழிப்பட்டருங்கறதோ, அல்லது ஒரு மசூதி வாசல்ல ஏசு சிலை இருக்குனோ நம்மளால கற்பனையாயவாவது சொல்ல முடியுமா? இந்து மதம் ஒரு வேளை அப்படி வெற்றி கொண்டு இருந்தாலும் தோற்றவங்களோட கடவுள் தாங்களும் ஏன் சேர்ந்து வணங்கறதுங்கற் முடிவுக்கு வந்திச்சி? இதே மொகமதியர்கள் இந்தியாவ பிடிச்சப்ப பல இந்துக்கள மொகமதிய மதத்துக்கு மாத்துனாங்க. ஆனா, குறைஞ்ச பட்சம் மாறுன மொகமதியர்களாவது தங்கள் கடவுளயும் அந்த மதத்துக்குள்ள நுழைக்க முடிந்ததானு பாத்தா, இந்து மதம் கட்டாய மதம் மாற்றம் மாதிரி பரவலைங்கறது தெரியும்.

இந்திய மெய்யியல் வரலாற்ற இப்படி பிரிச்சுக்குவோம். பொது ஆண்டுக்கு முன்னாடி, பழங்குடி வழிபாட்டு தெய்வங்கள். பின்னாடி ஒன்றில் இருந்து மூன்றாம் நூற்றாண்டு வரை பழங்குடி தெய்வங்கள் பெருங்கடவுள்களாக ஆதால். இந்த சமயத்துல தான் சூரியன்கற இயற்க்கை ஆற்றல், ஒரு மனித உருவமுள்ள கடவுளா உருவகிப்பட்டுச்சுனு சொல்லலாம். மூன்றில் இருந்து ஆறாம் நூற்றாண்டு வரை வணிக மதங்களான, சமணம், புத்தம் போன்றவற்றின் எழுச்சி. பின்னாடி, விவசாயத்தோட எழுச்சிக்கு பின் பேரரசுகள் உருவான போது, பக்திங்கறது வளத்துகான அடிப்படையா வச்சி தெற்கில் இருந்து வடக்கு நோக்கி போயிற்று. இத தான் நாம பக்தி இயக்க காலகட்டம்னு சொல்லறோம். இந்த காலகட்டதில மற்ற மதத்தவர்கள அழிச்சு ஒற்றை மதமா இந்து மதம் பரிணாமிக்கல. மாறா, அவைகளோட உரையடல்கள்ல தன்னை மாற்றிக்கிட்டு அவங்கள உள்ள இழுத்துகிச்சுனு சொல்லலாம்.

குதிரைய,பசுவ சூரியனுக்கு பலியிடற பாடல்கள் பல வேதங்கள்ல உண்டு. ஆனா கொல்லாமை, ஊண் உண்ணாமை மாதிரியான சமண தத்துவங்கள ஏற்றுக்கொண்டதால தான் இன்னைக்கும் அவையெல்லாம் இந்து மதத்தில ஒரு முக்கியமான கூறா நிலைச்சிருக்கு. அதே மாதிரி இந்து மதத்தை சார்ந்தவங்க எல்லாருக்கும் மூன்று விதமான வழிபாடு இருக்கும். ஒன்னு பாம்பு, சூரியன் மாதிரியான இயற்க்கை மற்றும் முன்னோர் வழிபாடு. இரண்டாவது குல தெய்வ வழிபாடு, மூன்றாவது பெரு தெய்வ வழிபாடு. சிவன், திருமால் மாதிரியன் தெய்வங்கள வணங்கறது. எங்க குல தெய்வம் அங்காளபரமேஸ்வரி சுத்த சைவம். சக்கரை பொங்கலும், பஞ்சாமிர்தமும் படைச்சிட்டு வெளிய வந்தா வாசல்ல நிக்கற கருப்பு சுத்த அசைவம். கெடா வெட்டி வெண்பொங்கல் போடறதுண்டு. இதில எந்த குழப்பமும் இல்ல. மாறா பகுத்தறிவுனு மேற்கத்திய எண்ணங்கள இங்க நேரடியா எடுத்திட்டு வரும் போது வர்ற குழப்பம் தான் புத்த மதத்தில இருந்து இந்து மதம் திருடிச்சிங்கற மாதிரியான கருத்துக்கள்.

ஏன் பெரு மதங்கள் தேவை பட்டுச்சினு கேட்டா, மக்களை இணைக்கங்கறது தான் பதில். ஏன்னா, மக்கள் ஏற்கனவே குலங்கள், இனங்களா பிரிஞ்சிருந்தாங்க. பெருமதம் அப்படிங்கும் போது அவர்களோடது எல்லாத்தையும் ஏத்துக்கிட்டு அதுக்கும் மேல ஒரு பெரிய விஷயத்த வைக்கும் போது, உன் குல விஷயம் தனியா தீர்க்கபட வேண்டியது, அதை எல்லாத்துக்கும் பொதுவானதா வைக்காதேனு பிரிக்க முடிந்தது. இதனால யாருமே பாதிக்கப்படல அப்படினெல்லாம் சொல்லிட முடியாது. ஏன்னா நிலவுடமை சமூகத்துல உபரி ஒரு சாரர அடிமைப்படுத்துவதன் மூலமே பெறப்பட்டுச்சி. இது தான் உலகம் எங்கையுமே. அப்படித்தான் ஏறத்தாழ எல்லா பேரரசுகளுமே கட்டப்பட்டுச்சி. உலகம் முழுவதுமே நிலவுடைமை சமுகத்துல இருந்து தொழில் சமுகமா மாறி பின்னர் தொழில்நுட்ப சமுகத்துக்கு மக்கள் வந்தாங்க. ஆனா அடிமைப்பட்டு கிடந்த நம்ம நேரடியா நவீன சிந்தனைகளை நோக்கி போன போது அது இரண்டு விதமான் சமுகங்களை இந்தியால உண்டாக்கி அதுல ஒருத்தர் நவீனமானவர்கள்னும், மற்றவர்கள் அறியாமைல உழண்றுகிட்டு இருக்காங்க மாதிரியான பிம்பத்த தெரிஞ்சோ தெரியாமலையோ உண்டாக்கிட்டோம். அதனால மத நம்பிக்கைகள இன்றை அளவுகோள்கல் விமர்சிக்கறதும், அரைகுறையான விஷயங்கள இப்படித்தான் ஏமாற்றப்பட்டோம்னு முன் வைக்கிறதும் மேலும் மூர்க்கமா நம்பிக்கை உடைய மக்களை அது நோக்கி போய் தான் விழவைக்கும்.

இன்றைய இந்துத்துவ எழுச்சிக்கும் அதுவே காரணம். என்னளவில ஒருத்தரோட தனிப்பட்ட நம்பிக்கை இன்னொருத்தர பாதிக்காத வரை அவர விமர்சிக்க நமக்கு உரிமை இல்லை அப்படிங்கறது. கடைசியா, இப்படி புத்தர் விநாயகர் ஆனார்னு நிருபிச்சாலும் அதனால என்ன நன்மைனு எனக்கு புரியல. ஒருவேளை ஒரு பக்தருக்கு அது ஒரு சின்ன அதிர்ச்சிய தரலாம். ஆனா அவருக்கு வேண்டியதெல்லாம், தொழில்ல இவ்வளோ லாபங்கறது. அதனால, நீ இவ்வளோ தா நான் உனக்கு இது செய்யறேன்னு வேண்டிக்கறாரு. அது அவரோட முன்னோர்கள்ட்ட இருந்து அவருக்கு வந்திருக்கலாம். அது புத்தரா இருந்தாலும், ஏசுவா இருந்தாலும் அது அவருக்கு பழக்கப்பட்டு இருக்கு அதானல செய்வாரு. சோ, பொதுவாவே இந்த மாதிரியான நிறூபித்தல்கள்ல எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. அறிவியல் அல்லது தத்துவபூர்வமான அதுக்கு வேற களங்கள் இருக்குங்கறது தான் என் எண்ணம்.

புத்தாயிரத்து புதல்விக்கு தந்தை

பாரதிதாசனின் தலைவாரி பூச்சூடி எனக்கு பிடித்த வரிகளுள் ஒன்று. சமீபமாக இந்த வரிகள் அடிக்கடி நினைவில் வந்தன, ஆனால் அதற்கு பிறகு என்ன என்பது தெரியவில்லை. விளையாடப்போவென்றாள் அன்னை பின் சேர்த்த போது சுவரசியமாய் இருந்தது. பிறகு இணையத்தில் மீதி பாடலை பார்த்து என்னுடைய தனி பதிப்பாக இதை எழுதியாயிற்று! பாரதிதாசன் மன்னிப்பாராக!

தலைவாரி பூச்சூடி விளையாட போவென்றாள் அன்னை
நீயோ சிலைபோல ஏனங்கு நின்றாய்?
நீ இல்லாத வலிகளை ஏன் வந்ததென்றாய்
இலை போட்டால் வந்து விழுமாவுடல்
நலம்?
வீதி தோறும் சுற்றி வருதல் கொண்டு
சேர்க்குமுள நலம்.
தீங்கனிச்சாறள்ளவோ ஆட்டம் - நீ வயிராற பருகுவாய் போ
என் புதல்வி!
இளையாத பெண்ணாய் இருந்தால் கேலி பண்ணுவார் ஊரார்
ஆதவன் மறையும் முன்‌ ஆடி வந்துவிடு
என் கண்ணல்ல
அண்டை வீட்டு பெண்களோடு
களைப்பாய்‌ இருக்கும் இப்போது - விளையாடித்தீர்க்க மனம் பொங்குமப்போது.
முக்கடல் கொண்ட தமிழ்நாடு
அலைபோலே நீ விளையாடு!

பாரம்பரிய மருத்துவத்தில் என்ன தான் பிரச்சினை?

ஏன் அலோபதி மட்டும் தான் மருத்துவமுறையா? மாற்று மருத்துவமே கிடையாதா? இருநூறு முன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பெல்லாம் நாம் எப்படி மருத்துவம் செய்து கொண்டோம் என்ற குரல்களில் இருந்து, கபாசுரகுடிநீரை உலகெங்கும் பரப்பி கொரோனாவை ஒழித்து நம் முன்னோர் புகழ் பரப்ப வேண்டும் என்பது வரை குரல்கள் சமீபமாக ஒலித்து வருகின்றன. அவர்களுக்காக இந்த கட்டுரை.

முதலில் மாற்று மருத்துவம் என்கிற பதத்தையே நான் நிராகரிக்கிறேன். உங்கள் வண்டிக்கு அப்போலோ டயர் போட்டு இருக்கின்றீர்கள், சரியில்லை என எம்.ஆர்.எப்க்கு சென்றால் அது மாற்று. மரடயர் மாட்டி ஓட்டுவேன் என்பது வெறும் பிதற்றல். அதெப்படி ரப்பரில் ஓடும் வண்டி மர டயர் இட்டால் ஓடாதா என்றால் ஓடும். ஒன்று அது ரப்பர் டயர் அளவு ஆப்டிமைஸ் செய்யப்பட வேண்டும் அல்லது அப்படி ஓட்டுவதால் வரும் விளைவுகளை சந்திக்க வேண்டும். ஏறத்தாழ இதே நிலை தான் பாரம்பரிய மருத்துவத்திற்க்கும்.

இன்னோரு எடுத்துக்காட்டை பார்ப்போம். உங்களுக்கு நெஞ்சு வலிக்கிறது. ஒரு மாத்திரை போட எண்ணுகிறீர்கள். ஒருவர் வந்து, அந்த மாத்திரையை நூறாக உடைத்து அதில் ஒரு துண்டை எடுத்து நூறு லிட்டர் நீரில் கலக்குகிறார். பின் அதில் இருந்து ஒரு மில்லி எடுத்து மறுபடி ஒரு நூறு லிட்டர் நீரில் கலக்குகிறார். இப்படியே முன்னூறு முறை செய்த பிறகு கடைசி ஒரு மில்லியை உங்களிடம் தந்து இந்தா இது அந்த மாத்திரையை விட ஆயிரம் மடங்கு சக்தி வாய்ந்தது ஆனால் பக்க விளைவுகள் இல்லாதது என்கிறார். குறைந்தபட்ச அறிவோ அல்லது பன்னிரென்டாவது வேதியலோ படித்தவர்கள் சிரித்துவிடுவார்கள் இதற்கு. ஆனால் ஹோமியோபதி மருந்துகள் இப்படித்தான் தயார் ஆகின்றன. இதைக்கொண்டு தான் கொரோனாவை குணப்படுத்த வேண்டும் என்கிறார்கள். வெளிநாடுகளில் ஹோமியோ மருந்துக்களில் placebo என்று முத்திரை குத்தப்பட்டு வர, நம் நாட்டில் தான் அதற்கொரு மினிஸ்ட்ரியை உருவாக்கி அவர்கள் வாட்ஸப் பார்வர்டுகளை விட மோசமாக அறிக்கை விட்டுக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

அதே போல நிச்சயமாய் இயற்கையாய் கிடைக்கும் பொருட்களுக்கு மருத்துவதன்மை உண்டு தான். ஆனால் அதை எந்த அளவுக்கு உபயோகிப்பது என்பது தான் கேள்வி. பாலில் மிளகுத்தூள், மஞ்சள் போட்டு குடித்தால் இருமல் குறையும். ஆனால் டிபி’க்கு இதை மட்டுமே மருந்தாக பரிந்துரைக்கலாமா? மேலும் சித்த/ஆயுர்வேத மருத்துவம் குடும்ப தொழிலாக அவர்களுக்குள் மட்டும் புழங்கி கொள்கிற ரகசிய மொழியாகவே இருந்து வந்துள்ளது. காலவோட்டத்தில் இவை சிதைந்த பின் இது தான் சித்த மருத்துவம் என்று ஏமாற்றும் கும்பலே இப்போது அதிகம்.

இன்னொன்று சித்த மருத்துவத்தின் அடிப்படைகள் பல சித்தர் பாடல்களில் இருந்து வருகிறது. அவை பெரும்பாலும் தத்துவ புலம்பல்கள். இருபொருள் கொள்ளத்தக்க வரிகளே அதில் அதிகம் (சித்தர் பாட்கள் என்று வழங்கும் 18, 19ம் நூற்றாண்டு பாடல்கள் பெரும்பாலும் இட்டுகட்டியதே. மொழியியல், ஏன் சித்த அறிஞ்சர்களே அவற்றை பொருட்படுத்துவதில்லை). அவற்றின் உண்மையான பொருள் அறிந்தாலும் அதில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் தாவரங்களை நாம் அறியோம். வெகுபரவலாக படிக்கப்பட்டு, ஆய்வு செய்யப்பட்டு, விவாதிக்கப்பட்டு வரும் சங்க இலக்கியத்தில் வரும் தாவரங்களையே நாம் இன்னும் முழுமையாக அறிந்து கொள்ளவில்லை. ஏனெனில் பண்பாட்டு கலாச்சர மாற்றதிற்கு ஏற்ப தாவரங்களின் பெயர்களுக் மாறி வந்துள்ளன. கர்னாடக இசை தான் தமிழிசை. ஆனால் அதில் உள்ள ஒரு ராகத்தை சங்க பண்ணோடு நம்மால் இணைக்கமுடியுமா? நிலைமை இப்படி இருக்க குத்துமதிப்பாக புரிந்து கொள்ளப்பட்டு குத்துமதிப்பாக தான் செயல்பட்டு வருகிறது சித்த ஆயுர்வேத மருத்துவம்.

இதில் முக்கியமானதொன்று, சித்த மருத்துவத்தில் பதப்படுத்தி மருந்து வழங்கிய செயல்கள், என் சிற்றறிவுக்கு எட்டிய வரை, குறைவு தான். பெரும்பாலும் வைத்தியர் வீடுகளுக்கு அன்றன்று சென்று மருந்தரைத்து பெற்றுவருவது நடந்திருக்கும் அல்லது வழங்கப்பட்ட குறிப்புகளை கொண்டு வீட்டிலேயே தயாரிக்கப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால் இன்று வழங்கப்படும் சித்த/ஆயுர்வேத மருந்துகள் எப்படி தயாரிக்கப்படுகின்றன? பெரும்பாலான சித்த மருந்துகளில் உலோகங்களோ, செயற்கை வேதிப்பொருட்களோ கலக்கப்பட்டு ஸ்டபளைஸ் பண்ணப்படுகிறது. இதில் உலோக கலப்பு மிகப்பெரிய பாதிப்பை உண்டு பண்ணக்கூடியது. உத்திரவாதமாய் கிட்னி சட்னியாகிவிடும்.

ஏன் அலோபதியில் பின் விளைவுகள் இல்லையா? நிச்சயமாய் இருக்கிறது. ஆனால் அதையும் தாண்டி பலனளிக்க கூடியது. 30 – 40 சராசரி வாழ்நாளாக இருந்தது இன்று 68 ஆகியிருப்பது அலோபதியால் தான். கண்டிப்பாக இதில் நிறுவனங்களின் பேராசை இருக்கிறது, மக்களை கொள்ளையடிக்கிறார்கள் இன்னும் பல குறைகள் இருக்கிறது ஆனாலும் மாற்று மருத்துவத்தை விட சிறந்தது. நாம் மாற்றம் கொண்டுவர வேண்டியது இங்குதானே ஒழிய ஒட்டு மொத்தமாய் மரப்பக்கு திரும்புகிறேன் என்பதல்ல. அப்படியானால் சித்தா, ஆயுர்வேதம் இருக்கக்கூடாதா? இருக்கலாம். அவற்றின் விதிகள் யுனிவர்சலாக இருப்பின். இந்த நோய்க்கு இந்த மருந்து எடுத்தால், அது இப்படி செயல்பட்டு இவ்வாறு நோய் நீக்கும் என்று சொல்ல முடிந்தால் அவற்றை முயற்சிக்கலாம். அதைவிட்டு கபசுரநீர் அருந்தினால் எதிர்ப்பு சக்தி பெருகும் என்று ஜல்லி அடிப்பது சரிப்பட்டு வராது. ஏனெனில் வழைப்பழமும் எதிர்ப்புசக்தி தரும், எழுமிச்சையும் தரும், இஞ்சியும் தரும். இவற்றின் எதிர்ப்புசக்தி அளவென்ன, இவற்றை விட கபசுரநீர் எப்படி சிறந்தது. அது எப்படி செயல்படுகிறது என்பதை விளக்காத வரை இது அரைகுறை ஆர்வக்கோளாறாகவே பார்க்கப்படும்.

இறுதியாக அரசே இம்மாதிரி பரிந்துரைப்பதை உண்மையிலேயே திசை திருப்பும் வேலையாகத்தான் நான் பார்க்கிறேன். பொது மருத்துவ கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவது, மக்களிடம் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்துவது, மருத்துவர்களுக்கு பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் வழங்குவது என எத்தனையோ விஷயங்கள் செய்வதற்கு இருக்க, கபசுர குடிநீர வழங்கிவிட்டோம் இனி ஒன்றும் பிரச்சனை இல்லை என்பது போன்ற தோற்றத்தை ஏற்படுத்துவதே மிகப்பெரிய ஏமாற்று வேலைதான். மக்களுக்கு எல்லாவற்றிலும் புது டெக்னாலஜி வேண்டும். ஆனால் ஏன் மருத்துவத்தில் மட்டும் இந்த பிற்போக்குத்தனம்? பசுமை புரட்சி இல்லையென்றால் லட்சகணக்கானோர் பசி பட்டினியில் இறந்திருப்பார்கள். வெண்புரட்சி இல்லையேல் பலநூறு சவளை குழந்தைகள் பத்து வயதிற்க்கு முன்பே இறந்திருக்கும். நவீன மருத்துவம் இல்லையேல் அம்மை, வைசூரி, காலரா என்று மனித இனமே அழிந்திருக்கும்.

இது ஒரு மாபெரும் மானுட சங்கிலி. பல்லாயிரம் பேரின் உழைப்பும் தியாகமும் நம்மை இங்கு கொண்டு வந்து சேர்த்திருக்கின்றன. இதை விமர்சிப்பது எளிது. ஆனால் கைவிட்டு மாற்றை உண்டாக்குவது சாத்தியமே இல்லாத ஒன்று. எத்தனை வேண்டுமானாலும் தூற்றலாம், எதனை வேண்டுமானாலும் எடுத்துக்கொள்ளலாம் ஆனால் இறுதியில் உயிர் போய்விடுமோ என்கிறபோது அலோபதிக்குத்தான் ஓடி வரவேண்டும். அதிகரித்து வரும் பாரம்பரிய மருத்துவம் குறித்த கூச்சல்களை நான் வியாபார சதியாகவே பார்க்கிறேன். ஒரு சிலரின் வணிக நோக்குக்காக திட்டமிட்டு முன்னோர்கள் ஒன்றும் முட்டாள்கள் அல்ல வகையறா கருத்துகள் பரப்பப்பட்டு அவற்றை படித்த சிலருமே திரும்ப சொல்லும் நிலைமைக்கு வந்திருக்கிறோம். மேற்ச்சொன்னவற்றில் உங்களுக்கு மாற்று கருத்து இருக்கலாம். ஆனால், எந்த ஒரு அலோபதி மருந்தை அல்லது பெரும்பாலனவற்றில் ஒன்றை எடுத்துக்கொண்ட்டாலும் அதன் வேதியியல் குறியீட்டில் இருந்து அது செயல்படும் முறை, பின்விளைவுகள் என இன்று உட்கார்ந்த இடத்திலேயே நீங்கள் தெரிந்து கொள்ளமுடியும். அந்த நிலைக்கு மாற்று மருத்துவ முறைகளும் வரும் வரை அவற்றை போலி என்றே சொல்லுவேன். ஒரு போதும் அவை விவாதிக்கும் இடத்திற்கு மாற்று மருந்துக்கள் வராது என்றும் அடித்து சொல்லுவேன். அப்படி ஒரு நிலை வருமாயின் மேற்கொண்டு விவாதிக்கலாம். அதுவரை மேற்சொல்ல எனக்கொன்றுமில்லை.