அக்கமகாதேவி கர்நாடகத்தின் ஆண்டாள் என்று அழைக்கப்படுபவர். பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த இவரின் நவீன கவிதை போன்ற “வசனங்கள்” வீரசைவர்களிடம் மிகவும் பிரபலம். ஏறத்தாழ 300 இருக்கலாம் என கருத்தப்படும் இவை அக்கமகாதேவி வாக்குகள் என்ற பெயரில் தொகுப்பட்டு, புத்தகமாக கிடைக்கின்றது. சங்க இலக்கியத்தை உலகுக்கு அறிமுகப்படுத்திய ஏ.கே.ராமானுஜனே இப்பாடல்களின் முதல் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பாளர். தற்போது ஏறத்தாழ 30 ஆண்டுகள் கழித்து வினய சைதன்யாவால் இவை மேலும் மெருகூட்டப்படு Songs of Siva என்ற பெயரில் Harper Perennialஆல் பதிப்பிக்கப்பட்டிருக்கின்றது.

Image Courtesy: Vikatan.com

அருமையான மொழியில், வாசிக்க எளிமையாக இருக்கின்றது புத்தகம். பாடல்களை பற்றி பார்க்கும் முன் பின்னணி தகவல்களை கொஞ்சம் பார்த்துவிடலாம். ஆண்டாள் மற்றும் பிற கதைகளைப்போலவே, சிறிய வயதிலேயே தன் கிராமத்தில் இருக்கும் சென்னமல்லிகார்ஜீனனை (சிவன்) மனதில் வரித்துகொள்கிறாள் மகாதேவி. ஆனால், ஜைன மன்னனை குடும்பத்தின் கட்டாயத்தின் பேரில் மணமுடிக்க நேர்கிறது. எப்பொதும் சிவனை தொழ அனுமதிக்கவேண்டும், அவன் அடியவர்கள் எவர் வரினும் அவர்களை பார்க்க அனுமதிக்க வேண்டும், குருவை சந்திக்க எந்த நேரமாயினும் அனுமதிக்க வேண்டும் என்ற மூன்று நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் மன்னன் கெளசிகனை கரம் பற்றுகிறாள் மகாதேவி.

ஆனால் வெகுசீக்கிரத்தில் கெளசிகன் இந்நிபந்தனைகளை மீறுகின்றான். எனவே அவனையும் துறந்து, தன் உடலே தன் துன்பத்துக்கு காரணமென நினைத்து தன் ஆடைகளையும் துறந்து, தன் கூந்தலை மட்டுமே ஆடையாக உடுத்தி ஷ்ரீசைல மலைக்கு செல்கிறார். பின்னர், பசவண்ணரின் வீரசைவ இயக்கத்துக்கு தன்னை முழுமையாக அர்பணித்து, சென்னமல்லிகார்ஜீனனுக்கு பாடல் புனைவதையே தன் வாழ்வென கொள்கிறார். மல்லிகார்ஜீனனை தவிர்த்த பிறர் தன் சகோதரர்கள் என்று குறிப்பிட்டதால் மக்களால் அக்கமகாதேவி என்றழைக்கப்படுகிறார். பிற்காலத்தில் பல நூல்களில் இந்த கதை திரும்ப திரும்ப குறிப்பிடப்படுவதால், இது உண்மையான நிகழ்வாகவே இருக்கக்கூடும்.

Image Courtesy: Vikatan.com

பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டு ஏறத்தாழ சைவ, வைணவ மதங்களின் பொற்காலம். புத்த, சமண மதக்கருத்துக்கள் இம்மதங்களால் உள்வாங்கப்பட்டு, புதிய பிரிவுகள் உண்டாகிக்கொண்டிருந்த நேரம். அதனடிப்படையில் பார்த்தால், இரண்டு வகைகளில் அக்கமகாதேவியின் வாழ்க்கை முக்கியமாகின்றது. முதலாவது, அப்போது கர்நாடகத்தில் ஜாதி பேதங்களை மறுத்து, வேதங்களை அறிவது மட்டுமே கடவுளை அறிவது அல்ல என்று கூறி சம்ஸ்கிருதத்தை மறுத்து, கன்னடத்தில் வசன கவிதைகள் மூலமாக சைவத்தை பரப்பிய பசவண்ணரின் வீரசைவம் வேகமாக பரவிக்கொண்டு இருந்தது. அதில் ஒரு முக்கிய பங்காற்றியதாக அக்கமகாதேவியின் வசனங்களைச்சொல்லலாம். மேலும் சமணதின் தாக்கத்தில் பெண்ளுக்கு, ஆண் அடைய விரும்பும் உண்மைநிலையை அடையவிடாமல் தடுப்பவள் என்ற நோக்கில், பல சமய கட்டுபாடுகளும், ஆடை துறத்தல் போன்ற சடங்குகளும் தடை செய்யப்பட்டிருந்தன. அவைகளை அக்கமகாதேவி மீறியதன் மூலம் ஐந்து விதமான தீட்டுகள் (தூமைத் தீட்டு, சாவுத் தீட்டு, குழந்தைப் பேறுத் தீட்டு, சாதித் தீட்டு, மற்றும் கைம்பெண் கோலம்) சரணர்களுக்கு (வீரசைவத்தை தழுவியவர்கள்) இல்லை என வீரசைவம் ஏற்றது.

அக்கமகாதேவியின் வசனங்களை, (1) உடல், காமம் போன்ற கீழ்மைகளால் வரும் துன்பம் (2) மாயையினால் வரும் துன்பம் (3) தன் துறவை பற்றிய விளக்கம் (4) சென்னமல்லிகார்ஜீனன் மீதான காதல் என நான்காக பிரிக்கலாம். பொதுவாக சாதரண மதக்கருத்துகளையே முன்வைத்தாலும் அவை சொல்லப்படும் தன்மை என்ற வகையில் இவ்வசனங்கள் முக்கியமாகின்றன. மேலும், ஆண்டாள், மீரா போன்று பெண் என்ற நிலையில், பித்தாகி, கடவுளையே தன் கணவனென எண்ணி உருகும் வகையிலான வசனங்கள் மிகவும் குறைவு. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் தமிழகத்தில் இருந்து வடக்கு நோக்கி புறப்பட்ட பக்தி இயக்கம், பிற தத்துவ மதங்களோடு சேர்ந்து தன் அடிப்படை நெகிழ்வு மற்றும் இசை தன்மையில் இருந்து விலகி கெட்டிபட்டிருப்பதை அக்கமகாதேவியின் வசனங்களில் இருந்தே காணலாம். எனவே ஆண்டாள் தரும் மயக்கமோ அல்லது தேவாரத்தின் கவிதைத்தன்மையோ இக்கவிதைகளில் அமைவதில்லை. தத்துவநோக்கு, கூர்மை, எளிமை என்பதே பெரும்பாலான வசனங்களின் அமைப்பு. ஆனாலும் beautiful as jasmine; but pointed like arrow என ஆங்காங்கு கவித்துவம் மிக்க வரிகள் இவை கவிதைகளும் கூட என்கின்றன.

கீழ்கண்ட வசனங்கள் என்னளவில் ஒரு தரிசனத்தை தருவதாக அமைந்தன.

stream behind, river ahead
which is the way?
lake behind, trap ahead
which is easy?

Once you have eaten the fruit,
Does it matter who prunes the tree?
Once you have left your woman,
Does it matter who sleeps with her?
Once you have sold your land,
Does it matter who ploughs it?
Once Channamallikarjuna, jasmine-tender,
Is (not) known, does it matter whether
The body is eaten by dogs or rots in water?

What is full won’t spill,
What has trust won’t doubt,
What has come together won’t part,
What is wholly known won’t be forgotten.
O Channamallikarjuna, jasmine-tender,
The devotee in whom you are well pleased
Will have boundless joy.

One has the here, another the hereafter,
One has no here, another no hereafter.
Another has neither here nor hereafter.
Those who have taken refuge in
Channamallikarjuna, jasmine-tender,
Have both the here and hereafter.

அக்கமகாதேவியிடம் தேவாரம், திருவாசகம் மற்றும் பிரபந்தத்தின் தாக்கம் இருப்பதை கீழ்காணும் பாடல்களில் இருந்து அறிய முடிகிறது.

> Don’t be destroyed, don’t be destroyed,
> Hold fast to the feet of Siva.
> This body of yours is not indestructible,
> The pleasures of the world do not last forever.
> Before the word that Channamallikarjuna, jasmine-tender,
> Wrote is wiped off,
> Take refuge in Siva, soon.

> With a floor of emeralds,
> Festoons of gold and diamond pillars,
> A roof of coral,
> Pearls and jewels for ceiling,
> I was married;
> My people had me married.
> With bracelets and amulets
> And everlasting food stock,
> I was given in marriage to
> Channamallikarjuna, jasmine-tender.

> Actions won’t reach you;
> How will I worship you?
> Sounds won’t reach you;
> How will I sing of you?
> If the body reaches,
> You are invisible greatness;
> How shall I wear you in my palm?
> Not knowing anything of myself,
> Looking at you again and again
> I am amazed,
> O Channamallikarjuna, jasmine-tender.

ஆண்டாள் பாடல்கள் போன்ற கவித்துவமான அழகான கற்பனைகளையும் சில வசனங்களில் காணமுடிகின்றது.

> Listen, O sister, I had a dream:
> I saw rice, betel nut, coconut
> And palm leaf festoons;
> I saw the mendicant with small matted locks
> And shining pearly teeth,
> Come begging, O sister.
> I ran after him and caught him by the hand
> While he was running away;
> Seeing Channamallikarjuna, jasmine-tender,
> I opened my eyes.

> Don’t trust him
> For his coaxing ways;
> He is a cheat, this knower of the world.
> Showing liberation,
> He makes you forget devotion,
> Channamallikarjuna, jasmine-tender.

என்ன தான்,

> If you plant chaff instead of rice,
> Will it ever grow and give grain,
> Even if irrigated with holy water?
> Those without wisdom may
> Observe all the rules;
> Will they ever come to happiness,
> Free of desire?
> The scent that wafts, will it stay in one place?
> Those who do not know my god
> Channamallikarjuna, jasmine-tender,
> Know not the way of conduct.

போன்ற தத்துவார்த்தமான வரிகள் இருப்பினும், பெண் என்பதால் வரும் இன்னல்கள் பல சமயங்களில் அக்கமகாதேவியிடம் கேள்விகளை எழுப்புகின்றதாக தோன்றுகிறது. தான் ஒரு ஆணாக இல்லையே என நினைப்பதாகவும் தோன்றுகிறது. அர்நாரீஸ்வரனின் நோக்காக புரிந்து கொள்ளப்படும் இவ்வசனம் சில முக்கியமான கேள்விகளை மெளனமாக எழுப்புகின்றது.

> What if I am called by a woman’s name?
> In meditation, my form is masculine,
> O Basava, by your kindness.
> Restraining the over-lustful
> Channamallikarjuna, jasmine-tender,
> I am united, not knowing the two,
> O Basava, by your mercy?

கடவுளை புரிந்துகொள்ள அல்ல பெண்களை புரிந்து கொள்ளவாவது கட்டாயம் ஒரு முறை அக்கமகாதேவியை வாசிக்க வேண்டும்.


மேலும் தகவல்களுக்கு:

  1. பாவண்ணனின் அக்கமாகதேவி குறித்த சொல்வனம் கட்டுரை இணைப்பு
  2. பெருந்தேவியின் விகடன்-தடம் கட்டுரை இணைப்பு

0 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *