நாம் ஒருபோதும் பார்த்திடாத சிலரின் மறைவு, ஏன் இவ்வளவு வருத்தத்தை தருகின்றது என்று தெரியவில்லை. அசோகமித்திரன் எனக்கு மிக பிடித்தமான எழுத்தாளர்களில் ஒருவர். அனேகமாக, கேளிக்கை, வணிக எழுத்துக்கள் தாண்டி, தமிழில் நான் படித்த முதல் இலக்கியம் சார்ந்த தீவிரமான படைப்புகள் அசோகமித்திரனுடயது. அவரின் ‘18வது அட்சக்கோடு’ ஒன்று போதும் அவரின் ஆளுமையயும், படைப்புத்திறனையும் அறிவதற்க்கு. சாதரான மனிதர்களைப் பற்றி எழுதிய அசோகமித்திரன், மிக சாதரணமாகவே வாழ்ந்தார்.

தந்தையின் மறைவுக்குப்பின், (இந்திய சுதந்திரத்துக்கு பின் என்றும் சொல்லலாம்) ஹைதராபாத்தில் இருந்து, சென்னைக்கு குடிபெயர்ந்த குடும்பம் அவருடையது. எஸ். எஸ். வாசனின் ஜெமினியில் பணிபுரிந்து (சின்ன சின்ன எடுபிடி வேலைகள்) கொண்டு இருந்தபோதே, அவரின் படைப்புகள் பல இதழ்களில் வெளிவர தொடங்கிவிட்டது. அவருக்கு என்றேனும் ஜெமினியின் கதா இலாக்காவுக்கு மாற்றப்பட்டு விடுவோம் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது. ஆனால், முரண்நகையாக வாசன் ஒருபோதும் அசோகமித்திரனின் மேதமையை உபயோகபடுத்திக்கொள்ளவில்லை. ஒருமுறை தன் காரை வாசன் துடைக்கச்சொல்ல, ஒரு எழுத்தாளான் இதை செய்வதா என, அங்கிருந்து வெளியேறிய அவர் பின் ஒருபோதும் வேறு ஒரு நிறுவன பணிக்குச்செல்லவில்லை.

வாழ்வதற்க்கு என சில சின்ன சின்ன வேலைகள் செய்தும், சில சமயங்களில் அப்பளம் விற்று இருந்தாலும், நம்பி வந்த எழுத்து, பல சமயங்களில் அவரை காப்பாற்றியது. ஆங்கில இதழ்களில் வந்த அவரது எழுத்துக்கள், தகுந்த சன்மானத்தையும் சேர்த்து சுமந்து வந்தன.

ஒரு சில விருதுகள் அவரால் பெருமை பெற்றன. ஆனாலும், இந்திய அளவில் நோபல் பரிசுக்கு தகுதியானவர் என்று கருதப்பட்ட — அவரின் மேதமைக்கு தகுந்த புகழ் அடையவில்லை என்பதே நிதர்சனம். அதைப்பற்றி அவரும் அலட்டிக்கொண்டதாகத் தெரியவில்லை. சமீபத்திய தடம் இதழில் கூட விருதுகள் பற்றிய கேள்விக்கு, ‘நிறைய தகுதியான எழுத்தாளர்கள் இருக்கும் போது, விருதுங்கறது கூட லாட்ரி மாதிரிதான். பத்தில் யாரோ ஒருத்தருக்குத்தான் கிடைக்கும். எனக்கு கிடைக்கலங்கறதுக்காக, யாரையும் குறை சொல்லமுடியாது’ என்றிருந்தார். இன்னும் ஒரு பத்தாண்டுகளாவது என்ற அளவில், தொடர்ந்து எழுதி வந்த அவரின் மறைவு, சந்தேகம் இன்றி தமிழுக்கு மிகப்பெரிய இழப்பு. ஆனாலும், அவரின், ரகு’களும், அவர்களின் அம்மாக்களும், இரண்டு பக்கமும் எதிர் காற்று அடிக்கும் டங் பண்டு ரோடும், மீனம்பாக்கத்தில் வெடித்த குண்டும், ஜெமினிக்கு வந்த புலிக்கலைஞனும், ஒரு போதும் மறக்கப்படமாட்டர்கள்!


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *