ஜல்லிக்கட்டு போராட்டம் இப்போது ஒரு குழப்பமான நிலையை அடைந்திருக்கிறது. ஆளுக்கு ஆள், வா வீட்டுக்கு போலாம் என்றோ, நீ வேண போ நான் நிரந்தர சட்டம் வராம வரமாடேன் என்றோ குழப்(ம்)பிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். பெரும்பாலான அரசியல் தலைவர்களும், ஜல்லிக்கட்டுக்காக பல ஆண்டுகளாக போராடி வந்த இராஜசேகரன், சிவசேனதிபதி போன்றோர் போதும் என்கிறார்கள்.

இவர்களில், அரசியல்வாதிகளுக்கோ, ஜல்லிக்கட்டை தவிர்த்து பிற காரியங்களுக்காக போராட்டம் தொடர்ந்தால் தலைவலி. விவசாய பாதுகாப்பு, மரபணு மாற்றப்பட்ட விதைகளுக்கு தடை போன்றவற்றை கூட விடுங்கள், PETAவுக்கே அவர்களால் தடை வாங்க முடியாது என்பது தான் நிதர்சனம். ஜல்லிக்கட்டுக்காக இத்தனை ஆண்டுகளாக போராடியவர்களை பொருத்தவரை அவர்களுக்கு நம்பிக்கை அளிக்க கூடியது இச்சட்டம். இது அவர்களுக்கு படத்தின் முடிவாகவும் இருக்கலாம் அல்லது, இடைவேளையாகவும் இருக்கலாம். ஒருவேளை நாளை இச்சட்டம் தொடர்பாக சிக்கல் வந்தாலும் மீண்டும் ஒரு போரட்டத்துக்கு அவர்கள் தயாரே. ஆனால் இதன் பொருட்டு அரசின் நெருக்குதல்கள் அவர்களுக்கு வேண்டாம்.

இதில் ஒப்புக்கொள்ள முடியாத ஒரே விஷயம், ஆதியின் ‘தேசத்துக்கு எதிராக கொடி பிடிக்கிறார்கள்’ என்ற குற்றச்சாட்டு. தமிழ்நாட்டில் எந்த போராட்டம் நடந்தாலும் சர்வ சாதரணமாக கேட்க கூடிய கோரிக்கை ‘எங்களை அத்து விடு’ என்பது தான். அதெல்லாம் உண்மையென்றால், தமிழ்நாடு என்றோ தனிநாடயிருக்கும். இந்த போராட்டம் தீவிரமடைவதற்க்கு முன்பு நடந்த பல அடையாள ஆர்பாட்டங்களிலும் கூட பலர், ‘எங்களை மதிக்காவிட்டால், தனிநாடுதான்’ என்று சலம்பிக்கொண்டு இருந்தார்கள். அப்பொழுதெல்லாம், இது இந்திய இறையாண்மைக்கு விடப்பட்ட சவால் என்று ஆதிக்கு தோன்றாமல் போனது தான் ஆச்சரியம்.

எனக்கென்னமோ, அரசு சற்று பொறுமையாக, ‘இந்தங்கப்பா, நீங்க கேட்ட அவசரசட்டம். இத திங்கள்கிளம சட்டமன்றத்துல வச்சு சட்டமாக்கிறுவோம். இடையில நடத்தனும்னு நினைக்கிறவன், அனுமதி வாங்கிட்டு, இந்த இந்த நடைமுறைகளை எல்லாம் கடைபிடிச்சு நடத்திக்குங்க’ என்றிறுந்திருக்கலாம். அதைவிட்டுவிட்டு ‘நாந்தான் மாட்ட அவுத்துவுடனும்னு சின்னம்மா சொல்லுச்சு’ என்று முந்திரிக்கொட்டைத்தனமாக விழா ஏற்பாடுகள் செய்யப்படவே தான் மக்கள் ‘நீ அவ்ளோ நல்லவன் இல்லையே’ என்றுவிட்டார்கள்.

இப்போராட்டம் குறித்து சில சமூக மற்றும் மானுடவியல் அறிஞர்களின் கருத்துக்களை கவனித்துப்பார்த்தால், இது ஜல்லிக்கட்டுக்காக மட்டுமே கூடிய கூட்டம் அல்ல என்பது தெரியவரும். விவசாய அழிப்பில் இருந்து, அரசியல்வாதிகளின் சுரண்டல், அண்டை மாநிலங்களின் வஞ்சம், இந்திய அளவில் அடையாளமழிப்பு என ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு காரணங்கள். இதனை புரியாமல் தான், சிலர் வேலை முடிஞ்சிருச்சி நீ வீட்டுக்கு போ என்கிறார்கள். இதனை புரிந்து கொண்டதால் தான் அரசாங்கம், நாளைக்கு எல்லாரும் பள்ளிகூடத்திற்க்கு வந்திடுங்கப்பா என்கிறது.